Comm.unities.of.prac.tice 2.0

Deze scriptie behandelt de vraag in hoeverre social software faciliteiten biedt die het leerproces in communities of practice (cop) ondersteunen. Het doel is hypothesen te formuleren die de relatie tussen beide concepten beschrijven. De context van de studie kan worden gekarakteriseerd als social software toegepast in kleine, bestaande communities, waar deelnemers elkaar reeds kennen en met elkaar samenwerken. Deze aanpak onderscheidt zich van het merendeel van de bestaande literatuur over social software, daar deze literatuur social software voornamelijk vanuit het perspectief van het individu, waarbij communities zich na verloop van tijd ontwikkelen, benadert.

Verschillende stappen zijn doorlopen om het onderzoeksdoel te bereiken. Ten eerste is een literatuuronderzoek uitgevoerd naar cops. cops zijn groepen van mensen die een probleem of een passie voor een onderwerp met elkaar delen en die hun kennis en expertise op dit gebied verdiepen door continu met elkaar te interacteren (Wenger et al., 2002). Leren, betekenisgeving, participatie en betrokkenheid zijn de voornaamste doelen. Leren in de praktijk bestaat uit drie hoofdprocessen, namelijk zich ontwikkelende vormen van wederzijdse betrokkenheid, het begrijpen en verbeteren van het initiatief van een community en het ontwikkelen van een gedeeld repertoire. Om cops te ondersteunen, is het belangrijk dat een architectuur beschikbaar is die het werk van betrokkenheid, verbeelding en afstemming ondersteunt.

Ten tweede is een literatuurstudie naar social software uitgevoerd. Social software kan worden gedefinieerd als software die tot doel heeft het tot stand brengen en houden van netwerken tussen mensen te vereenvoudigen (Gorissen, 2006). In deze studie zijn drie social software diensten onderzocht, namelijk weblogs (blogs), wikis en social bookmarking. Social software en cops delen verschillende belangrijke karakteristieken, wat het interessant maakt om de relatie tussen beide concepten nader te onderzoeken.

Ten derde is een literatuuronderzoek uitgevoerd naar de relatie tussen communities (of practice). Deze theoretische studie resulteerde in een beschrijving van de faciliteiten, geboden door blogs, wikis en social bookmarking, die het werk van betrokkenheid, verbeelding en afstemming ondersteunen.

Ten vierde is een empirische studie uitgevoerd. Deze empirische studie bestond uit twee delen. Tien interviews zijn gehouden met studenten van de Universiteit van Amsterdam die allen bekend waren met zowel social software als de theorie van cops. Deze interviews hebben geresulteerd in een verfijning van de eerder genoemde theoretische beschrijving, welke de faciliteiten, geboden door blogs, wikis en social bookmarking, beschrijft die het werk van betrokkenheid, verbeelding en afstemming ondersteunen. Deze inzichten zijn samengevat in een conceptueel framework, welke in een focus groep interview is voorgelegd aan een groep van experts op het gebied van social software en communities of practice. De deelnemers valideerden het conceptuele framework, maar brachten tegelijkertijd interessante contextuele voorwaarden aan het licht.

Verschillende lessen kunnen worden afgeleid uit deze empirische studie. Ten eerste toont dit onderzoek aan dat social software eveneens kan worden toegepast in kleine groepen van mensen (bestaande cops). Ten tweede toont dit onderzoek aan dat social software de faciliteiten biedt die het werk van betrokkenheid, verbeelding en afstemming ondersteunen. Sterker nog, er wordt beargumenteerd dat social software slechts ondersteund is aan leren wanneer het wordt toepast binnen cops. Echter, contextuele factoren, zoals acceptatie van open source waarden en de bereidheid te participeren zijn de sleutel tot succes. Ten derde toont dit onderzoek aan dat iedere dienst haar eigen unieke bijdrage levert aan het design framework. Dit betekent dat een combinatie van de drie diensten faciliteiten biedt om cops te ondersteunen die meer zijn dan de som der delen.

Om de hoofdvraag te beantwoorden zijn tien hypothesen ontwikkeld die ingaan op de relatie tussen social software en cops. Tot slot zijn de limitaties beschreven en worden suggesties voor verder onderzoek gedaan.